Սկեսուրս մեզ հանգիստ չի տալիս, ամեն հանգստյան օրերին գալիս է մեր տուն ու․․․

 

Սկեսուրս մեզ հանգիստ չի տալիս, ամեն հանգստյան օրերին գալիս է մեր տուն ու․․․Արդեն շատ երկար ժամա նակ է, ինչ սկեսուրսմեր կյանքը սարսափի է վերածել։ Չնայած, այս ընթացքում ինձ հաջո ղվել է ցույց տալ, որ ինձ վրա չեն ազդում իր հնարնքերը, իսկ ահա ամուսինս չի կարողանում պատասխանել մորը։

Հանգստյան օրերին նա սիրում է համակարգչային խաղերով զբաղվել, անկեղծ ասած, ինձ դա չի խանգարում։ Ամեն անգամ գալիս է սկեսուրս և դրա պատճառով սկանդալ սարքում, նախատում որդուն՝ համարելով, որ նա առհասարակ չպետք է ժամանակը վատնի խաղերի վրա։Ամուսնուս գործը շատ ծանր է, շաբաթվա ընթացքում սարսա փելի հոգնում է, նույնիսկ խղճում եմ նրան։

Ազատ օրերին փորձում եմ այնպես անել, որ նա լիարժեք հանգստանա, լիցքաթափվի։ Հենց որ նա պառկում է բազմոցին, սկեսուրս
կրկին իր թանկարժեք խոսքն է ասում։

-Տղամարդը չպետք է անգործ պառկի։ Դրա փոխարեն կարելի էր գալ իմ տուն, դարակները ձգել, դուռը ներկել, գորգը տանել լվանա-
լու․․․
Եվ դա այն բանից հետո, երբ ամուսինս ամեն հարցում օգնում է մորը,երբ կա անհրաժեշտություն, աշխատանքից հետո գնում է նրա
տուն և լուծում բոլոր հարցերը։Չեմ հասկանում, թե նա ինչու է թունավորում հարազատ որդու կյանքը։Իսկ հետո էլ նեղանում է, երբ
իրեն մի քիչ կոպտում ենք։ Մի՞թե նա իսկապես չի գիտակցում, թե ինչ է անում։

Աղբյուրը

Leave a Comment